Anicca

 

Anicca (spreek uit Anietsja) komt uit het Pali, een oude Indische taal.

Anicca niet mijn naam, zoals velen denken, maar heeft voor mij een bijzondere waarde.

 

Anicca betekent dat alles in deze wereld van voorbijgaande aard is.

 

Alles komt en alles gaat, de flow van het leven.

 

We kunnen ons hiertegen verzetten, maar uiteindelijk kost dit heel veel energie en levert het weinig resultaat. Tijdens mijn leven heb ik vaak momenten van verzet ervaren. Verzet welke veel boosheid en vermoeidheid met zich meebracht. Ik vond het moeilijk mezelf aan de flow van het leven over te geven en volledig te vertrouwen op de allerhoogste macht van liefde. Nog steeds betrap ik mezelf regelmatig op dit verzet en het willen vasthouden aan iets wat van voorbijgaande aard is. 

Anicca is voor mij een mantra geworden. Een mantra die ik mezelf influister op het moment dat ik weer verzet ervaar. Elke keer als het me lukt te vertrouwen en mij over te geven aan het moment, openen zich nieuwe wegen die ik mag bewandelen.

 

 

Een oud Taoïstisch verhaal vertelt over een

oude man die in een snelstromende rivier viel

.

Deze rivier leidde naar een hoge en levensgevaarlijke waterval.

De omstanders vreesden voor zijn leven.

 

 

Als een wonder kwam de man levend en zonder schrammetje

naar boven onderaan de waterval.

Omstanders vroegen hem hoe hij dit had kunnen overleven.

 

 

De man antwoorde:

“Ik gaf mezelf over aan het water, niet het water aan mij.

Zonder te denken liet ik toe hoe het water mij vormde. 

Ik dompelde mezelf onder in het wervelende water,

en kwam weer naar boven mèt het wervelende water.

 

Dit is hoe ik het overleefde.”